whew!

whew!

wow grabe, tagal na rin since i last visited my blog and at the same time nagsulat dito. medyo nafocus kasi sa career kaya yun wala na time for this. end na ng school year namin, grabe sobrang ang bilis ng panahon, parang kailan lang na nag-apply ako for my first job and now eto yung 1st year tapos na. sabi nga ng coteacher ko mahirap daw makalimutan ang 1st yr sa work, tama nga naman sya, marami kasing nangyari na kinapulutan ko ng aral, mga problemang na encounter at nahanapan naman ng solusyon.Picture29_1 of cors special sa akin yung mga nakasama ko sa trabaho, sila ang gumabay sa akin,binigyan nila ako ng pagkakataon na ilabas ang pakpak ko at lumipad,naks,he3x, sinuportahan nila ako. Image029ginalang at nagtiwala sa aking kakayahan. sa oras ng problema nandyan sila para tumulong.

Image052

haler!!at mas lalong di ko makakalimutan ang 72 na mga k1 pupils na nakasama ko sa loob ng classroom from 7:30 down to  4:30, he3x, sobrang special sila.730class

Copy_1_of_image004_1

24442649060970l 24442968314233l

24443063838490l

15749241837132l gosh ang dami nila at marami rin akong natutuhan sa kanila. each one of them special sa puso ko. each one of them has a piece of my heart. c",)

etong year na to puno ng moments of love,naks no, 22o naman. c",) i’m thanking God for everything i’ve been through this year. andyan sya lagi at ginabayan nya ako.  c",)

Leave a Reply